Nikollë Loka: RRON GURAKUQI

 

Rron Gurakuqi

Kur linde ti,
Shkodra ngriti perçen
e të pa djepin,
shtëpisë davaritej
malli për një bir,
në strehë
të shtëpisë sate
një pëllumb
e bëri çerdhen
dhe cicëriu:
ç'fat i mirë!

Rritu bir
të thoshte votra,
rritu bir
përsëriste Shkodra,
e nxirë krejtësisht
në fytyrë.

Shqipëria të rriti
në male,
me krisma pushkësh,
e me pak bukë,
Shqipëria të priste
për atë ditë të madhe.

Në Ditën e Flamurit,
Plakut të Vlorës,
ia shtrive
pëllëmbën e dorës.
U ngjitën bashkë ato duar,
si krahët e shqipes,
në Flamur.

Tradhëtia të vrau,
tokën e huaj e skuqi.
Vdiq Gurakuqi!

Ky lajm trishton Drinin,
me akuj mbush Bunën.

Nga larg vjen
një këngë majekrahu,
rron Gurakuqi!...